وقتی قرارداد اجاره ۱۵۰۱ خیابان مِین ونیس را امضا کردیم، دیوارها خالی بودند. می‌دانستیم که این‌طور نمی‌مانند — اما همچنین می‌دانستیم هرکس آن‌ها را نقاشی کند باید چیزی عمیق‌تر از زیبایی‌شناسی را بفهمد. باید می‌فهمید حمل یک فرهنگ به آن سوی اقیانوس یعنی چه.

پریسا پرنیان کیست؟

پریسا پرنیان هنرمند تجسمی چندرشته‌ای، نقاش دیواری و کیوریتور تجربی ایرانی‌آمریکایی مقیم لس‌آنجلس است. معروف به Savage Muse، او کارنامه‌ای ساخته که از محدود شدن سر باز می‌زند: طراحی مد در نیویورک، اجراهای زیرزمینی درباره هویت ایرانی پس از ۱۱ سپتامبر، یک برند لباس فارغ از جنسیت در سان‌فرانسیسکو، طراحی در کالج هنر کالیفرنیا، شش سال طراح ارشد در Guess?، و سپس Savage Muse — استودیوی طراحی چندرشته‌ای که در سال ۲۰۱۶ در لس‌آنجلس بنیان نهاد. او فقط هنر نمی‌سازد. او کل یک فضا را می‌آفریند.

دو دیوار، دو نگاه

راهی به پریسا یک دستور داد: «این دو دیوار از آنِ توست.» و دو خواسته. نخست: عبارت «زن، زندگی، آزادی» باید جایی می‌آمد — واژه‌هایی که پس از مرگ مهسا امینی در سال ۲۰۲۲ به فریادی جهانی بدل شدند. دوم: پلی بصری میان دریای خزر و ساحل ونیس. پریسا با دو نقاشی دیواری پاسخ داد، هر یک نزدیک به سه‌ونیم متر بلندی، که با هم یک گوبلن فرهنگی کامل می‌سازند.

نقاشی نخست: خاطره

یک سفره ایرانی دیوار نخست را لنگر می‌اندازد — سفره‌ای از پنیر، میوه، نان، نعنا و چای دم‌کشیده از سماور. یک تخته موج‌سواری کنارش ایستاده، رویش پوشیده از نقش پرپیچ بته‌جقه. (بته‌جقه، چنان‌که راهی یادآور می‌شود، از طراحی ایرانی برآمده است.) متن «زن، زندگی، آزادی» اینجا می‌آید — نه تنها همچون بیانیه‌ای سیاسی، بلکه آرزویی بافته در تار و پود پیک‌نیکی به‌یادمانده کنار دریای خزر.

نقاشی دوم: بازآفرینی

دیوار دوم تایپوگرافی «Lös Ángeles» را در بر دارد — خط‌های فارسی و انگلیسی درهم‌آمیخته، قلبی جای حرف O، ضربه‌قلم‌هایی از سرخابی عمیق، نارنجی سوخته و قرمز. در مرکزش: یک پیکان، خودروی نمادین ایرانی، بازتصور شده در فیروزه‌ای، صورتی مرجانی، خردلی و سبزآبی. زنی یک‌رنگ به آن تکیه داده، مردی کنارش — چهره‌هایی معمولی از ایرانی که پیش از ۱۹۷۹ وجود داشت، رها شده در زبان بصری هنر پاپ لس‌آنجلس.

چرا این نقاشی‌ها مهم‌اند

پریسا خود گفت: «ایران انگار تنها هنگام بحران در تیترها ظاهر می‌شود. اما فرهنگ ایرانی بسیار بزرگ‌تر از سیاست است. شعر است، موسیقی، غذا، لطافت، شوخ‌طبعی و طراحی. تمدنی هزاران‌ساله.» نقاشی‌های دیواری کاسپین کوست پاسخ همیشگی ما به این سخن‌اند. آن‌ها یک چرخه خبری نیستند. آن‌ها خاطره، هویت و زیبایی‌اند — بر دیواری در ونیس کالیفرنیا، هر روز.

بیایید نقاشی‌ها را از نزدیک ببینید. ۱۵۰۱ خیابان مِین، واحد ۱۰۳، ونیس، کالیفرنیا. و آثار پریسا را در parisaparnian.com ببینید.